Chagrijnig.

Ik zie het direct als ik de koffiekamer in stap, daarvoor heb ik haar in de afgelopen zes jaar goed genoeg leren kennen.
De ogen staan net iets te fel, de grimas om haar mond net iets te vertrokken, de kleur in haar gezicht net iets te vlekkerig rood.
Vandaag is niet de dag om ruzie te zoeken met Nee Liefje.
Op mijn montere goedemorgen komt nog wel iets wat moet lijken op een vriendelijke groet maar zelfs die dappere poging om vriendelijk te klinken kan niet verhullen dat Nee Liefje met het verkeerde been uit bed is gestapt.
Dapper als ik ben besluit ik toch bij haar aan het tafeltje te gaan zitten. Of eigenlijk is dat meer ingegeven omdat wij de enige twee in de lerarenkamer zijn en dat het waarschijnlijk wat vreemd over komt als ik ergens anders ga zitten.
Gelukkig stapt Juf Bassie ook net binnen zodat niet alle opgekropte woede en frustratie op mij geprojecteerd wordt.
"Gaat het niet helemaal goed?", vraagt Juf Bassie redelijk opgewekt aan Nee Liefje.
Heel even lichten de ogen nog feller op.
"Nee, helemaal niet. En dat komt omdat ik erg slecht geslapen heb. Bovendien heb ik bonje met mijn vent. Die lag vannacht plotseling te gillen in zijn slaap. Ik schrok me een hoedje en riep: "Houdt je bek, lul."
Juist op dat moment stapt De Blater de koffiekamer binnen.
Als door een wesp gestoken blijft hij daar staan en kijkt schaapachtig naar Nee Liefje.
"Maar ik heb nog niks gezegd", stamelt hij.
"En dat willen we graag zo houden", sneert Nee Liefje.
Niet begrijpend wat hij fout heeft gedaan sluipt De Blater met de staart tussen de benen naar het rookhok.
"Zo, daar hebben we ook geen last meer van!", zegt Nee Liefje triomfantelijk.
"Maar om een lang verhaal kort te houden", gaat ze vervolgens zonder te verblikken of te verblozen verder, "is mijn vent dus pissig omdat ik dat vannacht tegen hem riep. Zelfs vanochtend zei hij geen woord. Ik ben maar snel het huis uitgegaan en hier naartoe gekomen. Maar al met al heb ik dus slecht geslapen en daar word ik inderdaad erg chagrijnig van."
Intussen vult de koffiekamer zich met meer collega's die ieder een eigen plekje zoeken.
Aan de lange tafel zit Wannabe weer het hoogste woord te voeren en het geluidsniveau hoort duidelijk niet bij het tijdstip van de dag.
Woest kijkt Nee Liefje in haar richting en sist: "Kan jij je bek ook niet houden!"
Waarschijnlijk ben ik de enige die het hoort, Wannabe zeker niet want die gaat onverdroten verder zonder de volumeknop naar links te draaien.
Nee Liefje laat het er bij maar aan haar gezicht staat nu helemaal op zeven dagen onweer.
En die uitdrukking verandert absoluut niet op het moment dat Challe zich aan het tafeltje meldt met een banketstaaf van één meter. Stoer staat hij met het ding te hannesen, maakt nog enkele dubbelzinnige opmerkingen en obscene gebaren die niet in de smaak vallen bij de aanwezige dames en eindigt met de opmerking dat ik maar snel naar beneden moet gaan omdat Mijn Juf een ongeluk met de fiets heeft gehad.
Enigszins verbaasd kijk ik hem aan maar nog voor ik om verduidelijking kan vragen schiet Nee Liefje opnieuw uit haar slof: "Had je dat niet eerder kunnen zeggen tegen hem in plaats van je hier belachelijk te staan maken met die banketstaaf."
Nog voor Nee Liefje adem heeft kunnen halen voor een vervolg aanval op Challe maak ik me uit de voeten en ga op zoek naar mijn onfortuinlijk Juf.
Als ik de trap afloop hoor ik in de verte nog steeds de venijnige stem van Nee Liefje.
Ik heb medelijden met de leerlingen die vandaag bij de chagrijnige Nee Liefje in de klas moeten zitten.
Ik hoop dat ze zich, voor hun eigen bestwil, een beetje gedeisd houden want er zijn dagen dat je niet moet dollen met Nee Liefje.
Vandaag is zo'n dag!