Wapperende ballen en Yab Yum.

Er vallen me direct twee dingen op als ik de koffiekamer binnen loop.
OSM is er weer.
Na een, althans in haar ogen, dramatische val van een keukentrapje in haar lokaal is ze weer aanwezig.
Oké, toegegeven, het was een fikse val op haar knie maar om daar vervolgens meer dan anderhalve week ziek voor thuis te blijven is toch wel een klein beetje overdreven.
Maar goed, dat is dan weer mijn beleving.
Het tweede wat me opvalt is een tekst die op het whiteboard staat. Er wordt door de directie aandacht gevraagd voor "wapperende ballen".
Bedoeld worden loshangende kerstballen die mogelijk door een luchtstroom in beweging komen en daardoor eventueel het alarm kunnen laten afgaan. Iets wat, zeker 's nachts, tot ongewenste situaties kan leiden.
De woordkeuze is echter zo belabberd slecht gekozen dat alle aandacht alleen maar uitgaat naar slechts twee woorden "wapperende ballen". De rest van de tekst en vooral de inhoud ervan gaat daardoor jammerlijk verloren.
Natuurlijk zijn de opmerkingen niet van de lucht en wordt aan iedereen die de koffiekamer binnenstapt gevraagd of ze ook last hebben van "wapperende ballen".
Zelfs OSM, over het algemeen toch niet echt het toonbeeld van dubbelzinnigheid, laat zich niet onbetuigd en grapt over de aanstootgevende tekst.
De enige die vandaag werkelijk aanspraak kan maken op de tekst die op het bord staat is Wannabe. Zij is dusdanig gekleed dat "haar ballen vrijwel zeker nog een keertje gaan wapperen". Als ik naar haar kijk weet ik niet wat meer aanstootgevend is, het uitzicht op haar "ravijn" of de tekst van de directie.
Overigens, bij nader inzien weet ik dat wel!
Als De Roostermaker de lerarenkamer binnen komt zijn de opmerkingen aan zijn adres niet van de lucht.
Onhandig staat hij in het midden van de koffiekamer, kijkt wat beteuterd naar de tekst die toch aan zijn brein is ontsproten en mompelt iets wat op een uitleg moet lijken om vervolgens te vluchten naar de betrekkelijke veiligheid van het rookhok.
Niet veel later gaat de bel, verzamelt iedereen zijn hebben en houwen, worden er verwensingen gemompeld omdat het al tijd is en begint iedereen aan de laatste werkdag van de week, de laatste loodjes.
Voor mij worstelt OSM zich door de meute die gevormd wordt door de leerlingen die door de smalle gangen wurmen naar hun lokalen.
"Ik dacht dat Yab Yum pas gesloten was!", hoor ik iemand voor mij zeggen.
Verbaasd kijk ik OSM aan die net voor mij loopt.
Heel even denk ik dat zij het is geweest die ik hoorde maar mijn verstand zegt dat zoiets onmogelijk is. Hoe kan tenslotte een "dame" als OSM enige weet hebben van een etablissement als Yab Yum.
"Het is echt Yab Yum, vind je ook niet?"
En terwijl ze dat vraagt draait OSM zich om en kijkt mij aan.
"Moet je kijken naar al die lichtjes en lampjes. Het ziet er uit als Yab Yum, toch niet als kerstversiering voor een school!"
Ik kan slechts knikkend beamen wat ze zegt en meteen dringt zich bij mij de vraag op hoe zij in godshemelsnaam kan weten hoe Yab Yum er van binnen uitziet.
Gelegenheid om te vragen krijg ik niet omdat OSM in haar lokaal verdwijnt.
Maar voor mij is het maar weer eens duidelijk geworden dat stille wateren soms diepe gronden hebben.
Al met al eindigt deze week net zoals hij begonnen is, in een prima sfeer.