Eigenaardigheden.

Ieder mens heeft zo zijn eigenaardigheden en natuurlijk is dat op een willekeurige middelbare school niet anders.
Ze zijn, bijna dagelijks, te zien in en rond de koffiekamer.
Een klein beetje observeren vandaag ondersteunt mijn stelling.
Als ik nog maar net binnen ben hoor ik hoe De Roostermaker aan De Labrador vraagt of hij toch alsjeblieft vanmiddag een uurtje langer kan blijven zodat hij een groep kan opvangen.
Nog voor De Labrador zijn antwoord heeft geformuleerd weet ik het al.
Dat hij over de simpele woordjes "ja hoor, is goed" nog zo lang moet nadenken verbaast mij. Het is namelijk de zinsnede die hij in het verleden heeft gebruikt, nu gebruikt en in de toekomst ook zal blijven gebruiken.
"Nee zeggen" zit niet in zijn repertoire dus voor mij was het antwoord al duidelijk voordat De Labrador zelf wist wat hij zou gaan antwoorden.
Maar ook De Roostermaker toont voorspelbaar gedrag.
Nadat hij De Labrador zover heeft gekregen om extra te werken, spoedt hij zich weer naar zijn kamer of zich daar te buigen over, waarschijnlijk, dringende zaken die opgelost dienen te worden.
Het probleem voor hem is alleen dat zijn hele bureau vol ligt met dringende zaken en dat hij daardoor het totale overzicht kwijt raakt en daardoor niet in staat is om tot oplossingen te komen hetgeen hem mateloos frustreert.
Dat hij enigszins het overzicht aan het verliezen is blijkt als ik hem een ogenblik later op de trap naar beneden tegen kom.
Plots blijft hij staan, een peinzende blik op zich gezicht. Vragend kijkt hij mij aan.
"Wat ging ik ook alweer doen?", vraagt hij vervolgens aan mij.
Ik kan alleen maar mijn schouders ophalen en zie dat De Roostermaker zich omdraait en met een bedenkelijk gezicht maar weer terug gaat naar zijn overvolle bureau.
Een bureau waar niet veel later De Kale, als misplaatste grap, overheen gaat hangen met de bedoeling om grappig te zijn, iets wat hij vaker probeert te zijn maar wat het zelden tot nooit lukt. Ook nu kan De Roostermaker het zogenaamde grapje, waarvan De Kale vindt dat het moet kunnen, niet appreciëren.
De Stola denkt daar echter anders over en ligt schatterend over haar bureau. Maar ja, zij heeft ten eerste geen gevoel voor echte humor en ten tweede vindt ze werkelijk alles leuk maar erger ook goed wat De Kale doet.
Dezelfde Kale zie ik overigens nog geen twee minuten later compleet uit zijn stekker gaan tegen een leerling die het lef in zijn donder heeft om met een blikje Cola van de aula, via de grote hal, naar buiten te lopen.
Als ik het zie kan ik alleen maar denken: "Is dit dezelfde man die ik net boven zag?"
Het heeft iets weg van "Jekell and Hyde" en dat vind ik dan weer een verontrustende gedachte.
Op de gang, nog voor ik de koffiekamer binnenstap hoor ik al wie daar onder andere aanwezig is.
Wannabe doet weer allerlei pogingen om haar eigen onvermogen en vooral onzekerheid te overschreeuwen.
Verder valt mij direct De Azijnpisser op die in haar Coco Chanel pakje loopt te paraderen alsof ze op de catwalk loopt. Kennelijk heeft ze daar te weinig succes mee, wat voor haar inhoudt, geen aandacht genoeg. Het directe gevolg daarvan is dat ze rochelend en reutelend op een stoel neerzijgt en zielig haar verhaal probeert te slijten aan een willekeurig slachtoffer die de pech heeft in haar buurt te zitten.
Nog voor ik goed en wel zit draaft Truus met een verhit gezicht de kamer binnen met in haar hand een onderdeel wat, mijns inziens, toebehoort aan het koffiezetapparaat.
"Heb het zelf maar gerepareerd want als je dat aan Popie Jopie overlaat komt er helemaal niets van terecht!", hoor ik haar brommen.
Aan een belendend tafeltje zitten een paar mensen waaronder De Zalver. Een gedeelte van het gesprek krijg ik mee waarbij het ogenblikkelijk opvalt dat al wat er gezegd wordt door De Zalver ook al wel eens is meegemaakt, maar dan erger, beter, meer. Het zou zo maar een Amerikaan kunnen zijn; much more,much bigger, much beter!
Zo heeft iedereen wel zijn eigenaardigheden en als je mensen wat langer kent vallen ze vanzelf op.
En ik?
Ach, bij mij zit mijn rechtvaardigheidsgevoel me nog al eens in de weg wat meer dan regelmatig botst met datgene wat de directie verzint en dat leidt dan weer tot enkele heftige explosies!
Ja, iedereen heeft zijn eigenaardigheden!