Ik dacht dat ik gister alles gehad had. Niets blijkt minder waar te zijn.
De gaten waar de lichaamssappen uitkomen zijn hetzelfde, ik denk zelfs dat de hoeveelheden niet voor elkaar onderdoen maar de kleur is ontegenzeggelijk anders.
Dreigender! Alsof de kleur voorspelt wat er met mij gaat gebeuren.
Het gevoel wat ik er bij heb is dat ook!
Dreigend, alsof er inderdaad iets staat te gebeuren wat ik niet wens.
Gelukkig voel ik me zo beroerd dat ik aan het gevoel verder geen aandacht besteed.
Als een lappepop verdeel ik mijn tijd tussen mijn bed en de badkamer. De weg naar de badkamer toe hopend dat ik het haal.
Nooit geweten dat een afstand van tien meter zo'n immense uitdaging kon zijn.
Door deze voortdurende toestand ben ik dus voor mijn informatievoorziening nog steeds aangewezen op Mijn Juf, hetgeen inhoudt dat de gegevens uit de tweede hand komen.
Popie Jopie heeft zijn best gedaan om zich vandaag weer populair te maken.
Iets waar hij regelmatig in schijnt te slagen waardoor vooroordelen oordelen worden.
Een gave!
Zonder zijn informatie eerst te verifiëren roept hij dwars door de grote hal tegen een leerlinge, die een combinatie van zuidelijk temperament en marktvrouw in zich heeft verenigd, dat ze roddelt.
Fout en verzet gegarandeerd.
In slechts een tiende van een seconde is de hal gevuld met een zuidelijke orkaan van marktvrouwengeluid.
Andere leerlingen kijken met een mengeling van verbazing en nieuwsgierigheid naar de twee kemphanen die ieder aan één kant van de hal staan, zeker vijftien meter uit elkaar.
Op deze plotselinge uitbarsting van verbaal geweld komen enkele bezorgde leerkrachten uit de diverse gangen geschoten waarschijnlijk en hopelijk met de bedoeling om aan de ontstane situatie een einde te maken.
Onder hen zijn onder andere Truus, een fervent tegenstander en kritiekaster van Popie Jopie, en Meut, de groepsleerkracht van de temperamentvolle marktvrouw.
Met veel moeite krijgt Meut haar leerling in een gang geduwd waar ze haar met veel tact en overredingskracht tot bedaren krijgt.
In de tussentijd loopt Truus quasi nonchalant langs Popie Jopie en laat zich ontvallen: "Je bent weer lekker bezig!"
Zonder een reactie af te wachten loopt ze verder naar de koffiekamer, Popie Jopie enigszins in verwarring achterlatend.
Niet veel later voegt Meut, die haar leerling bekwaam heeft gekalmeerd, zich bij de rest om te gaan genieten van een verdiend kopje koffie.
Terwijl ze het laatste probeert te doen beklaagt Meut zich over de handelswijze of beter onhandelwijze van Popie Jopie.
Instemmende knikken bevestigen haar opmerkingen.
Zelfs Mijn Juf is het eens met de uiteenzetting van Meut, iets wat niet elke dag gezegd kan worden.
Dan overziet Mijn Juf de tafelbezetting aan de overkant en fluistert tegen de haar welgezinde medestanders terwijl ze naar De Zalver, Die Blauwe , Bobbejaan, De Azijnpisser en Wannabe knikt: Zullen we daar een plekje voor Popie Jopie reserveren?"
Vragende blikken vallen haar ten deel.
"De pariatafel!"
De gaten waar de lichaamssappen uitkomen zijn hetzelfde, ik denk zelfs dat de hoeveelheden niet voor elkaar onderdoen maar de kleur is ontegenzeggelijk anders.
Dreigender! Alsof de kleur voorspelt wat er met mij gaat gebeuren.
Het gevoel wat ik er bij heb is dat ook!
Dreigend, alsof er inderdaad iets staat te gebeuren wat ik niet wens.
Gelukkig voel ik me zo beroerd dat ik aan het gevoel verder geen aandacht besteed.
Als een lappepop verdeel ik mijn tijd tussen mijn bed en de badkamer. De weg naar de badkamer toe hopend dat ik het haal.
Nooit geweten dat een afstand van tien meter zo'n immense uitdaging kon zijn.
Door deze voortdurende toestand ben ik dus voor mijn informatievoorziening nog steeds aangewezen op Mijn Juf, hetgeen inhoudt dat de gegevens uit de tweede hand komen.
Popie Jopie heeft zijn best gedaan om zich vandaag weer populair te maken.
Iets waar hij regelmatig in schijnt te slagen waardoor vooroordelen oordelen worden.
Een gave!
Zonder zijn informatie eerst te verifiëren roept hij dwars door de grote hal tegen een leerlinge, die een combinatie van zuidelijk temperament en marktvrouw in zich heeft verenigd, dat ze roddelt.
Fout en verzet gegarandeerd.
In slechts een tiende van een seconde is de hal gevuld met een zuidelijke orkaan van marktvrouwengeluid.
Andere leerlingen kijken met een mengeling van verbazing en nieuwsgierigheid naar de twee kemphanen die ieder aan één kant van de hal staan, zeker vijftien meter uit elkaar.
Op deze plotselinge uitbarsting van verbaal geweld komen enkele bezorgde leerkrachten uit de diverse gangen geschoten waarschijnlijk en hopelijk met de bedoeling om aan de ontstane situatie een einde te maken.
Onder hen zijn onder andere Truus, een fervent tegenstander en kritiekaster van Popie Jopie, en Meut, de groepsleerkracht van de temperamentvolle marktvrouw.
Met veel moeite krijgt Meut haar leerling in een gang geduwd waar ze haar met veel tact en overredingskracht tot bedaren krijgt.
In de tussentijd loopt Truus quasi nonchalant langs Popie Jopie en laat zich ontvallen: "Je bent weer lekker bezig!"
Zonder een reactie af te wachten loopt ze verder naar de koffiekamer, Popie Jopie enigszins in verwarring achterlatend.
Niet veel later voegt Meut, die haar leerling bekwaam heeft gekalmeerd, zich bij de rest om te gaan genieten van een verdiend kopje koffie.
Terwijl ze het laatste probeert te doen beklaagt Meut zich over de handelswijze of beter onhandelwijze van Popie Jopie.
Instemmende knikken bevestigen haar opmerkingen.
Zelfs Mijn Juf is het eens met de uiteenzetting van Meut, iets wat niet elke dag gezegd kan worden.
Dan overziet Mijn Juf de tafelbezetting aan de overkant en fluistert tegen de haar welgezinde medestanders terwijl ze naar De Zalver, Die Blauwe , Bobbejaan, De Azijnpisser en Wannabe knikt: Zullen we daar een plekje voor Popie Jopie reserveren?"
Vragende blikken vallen haar ten deel.
"De pariatafel!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten