Onderbroekenlol.

Voor de laatste keer deze week stap ik 's morgens vroeg de koffiekamer binnen. Een aantal mensen is al aanwezig maar ik zoek een lege tafel om in alle rust mijn eerste kopje koffie van de dag te nuttigen.

Ik hoor her en der wat gebrabbel om me heen maar gelukkig is er niemand die het woord tot mij richt. In stilte laat ik het donkere sap naar binnen glijden en in gedachte ben ik al bij het vrije weekeinde dat nog maar vijf lesuren en een pauzedienst verwijderd is.

Juf Sloof is de eerste die mijn nabijheid opzoekt. Ik kijk haar even zijdelings aan en bedenk dat ik voor de eerste keer sinds ik op de school werk jaloers op haar ben. Morgen vertrekt ze voor veertien dagen naar de Antillen en ik zou graag met haar ruilen, voor één keer!

"Nog een dagje", zeg ik tegen haar. Even kijkt ze me niet begrijpend aan maar dan verschijnt er en stralende glimlach op haar gezicht en ze knikt verheugd.

"Ik hoop dat de staking dan voorbij is!"

Verschrikte ogen kijken mij onthutst aan.

Dan ziet ze mijn lachende ogen en ik krijg een vriendelijke por tussen mijn ribben.

Niet veel later sluit De Kookjuf zich bij ons aan, gevolgd door Depot.

Depot gaat echter niet direct zitten maar staat op de meest vreemde manieren aan haar spijkerbroek te trekken.

Vragende gezichten vallen haar ten deel.

Zonder enige schroom schalt het vervolgens door de koffiekamer: "Ik heb nieuwe onderbroeken maar die zitten niet zo lekker!"

Juf Sloof verschiet, zover als dat voor haar mogelijk is, van kleur over zoveel openhartige ontboezemingen en De Kookjuf schiet in de lach.

"Een nieuwe string", hikt ze.

Depot schudt stoïcijns haar hoofd. "Nee, ik draag het liefst shorts, die van Björn Borg. Ken je die?"

Gelukkig is die vraag niet aan mijn gesteld. De enige Björn Borg die ik ken is de tennisser van weleer en ik wist niet dat hij tegenwoordig in het damesondergoed zat.

Maar natuurlijk worden de pijlen ook op mij gericht. Onbeschaamd vraagt Depot wat ik draag waarop ik ontdeugend antwoord: "Niets."

Juf Sloof weet nu helemaal niet meer waar ze kijken moet en de twee andere dames zijn zo vrij om mij te vragen om dat te bewijzen.

Deze vraag brengt mij in een hachelijke positie, zeker in een nu al goed gevulde koffiekamer.

Gelukkig word ik op dat moment gered door Mijn Juf die de koffiekamer binnen loopt en natuurlijk is het nu helemaal onmogelijk om aan het verzoek van de dames te voldoen.
Tot mijn grote opluchting.

Als Mijn Juf zich ook aan ons tafeltje heeft genesteld wordt er direct met belangstelling geïnformeerd of ik inderdaad niets onder mijn spijkerbroek aan heb.

Zij is ook de beroerdste niet en zeker geen spelbreekster bovendien weet ze een klein beetje hoe ik in elkaar zit dus het antwoord luidt volmondig dat ik inderdaad verder niets draag dan mijn spijkerbroek.

Nieuwsgierig en verlekkerd vraagt Depot vervolgens aan Mijn Juf of zij dan ook geen ondergoed draagt. Helaas voor haar antwoordt zij dat vleesetende bangmakers haar handelmerk zijn.

Gelukkig gaat op dat moment de bel want ik ben bang dat anders nog verder uit de hand zou zijn gelopen.

Ik vraag me wel eens af of ouders echt weten aan wie ze hun kinderen toevertrouwen!

Intussen loopt Juf Sloof hoofdschuddend en stiekem lachtend weg, de komende twee weken zal ze heerlijk genieten van de Antiliaanse zon, met of zonder kleren aan.