Gewassen oortjes.

Een lange en vermoeiende dag is het geweest.
Nog voor acht uur ben ik al aanwezig en om kwart over zes stap ik pas naar buiten. En dat nog wel op een vrijdag.
De dag voor het weekend.
De dag dat ik normaliter om half twee de deuren achter me dicht trek.
Maar vandaag is het mijn beurt om de plannen die ik in de komende periode heb met mijn leerlingen te verdedigen.
Maar eerst moet ik me nog door een dag met collega's en leerlingen doorworstelen.
Het eerste gezicht dat ik zie als ik de koffiekamer binnenstap is dat van Meut en Challe. De laatste is kennelijk verdwaald want het is niet echt zijn gewoonte om al zo vroeg aanwezig te zijn.
Gelukkig verdwijnt hij in de garderobe voor ik goed en wel binnen ben.
Direct word ik aangesproken door Meut die belangstellend vraagt hoe mijn doktersbezoek is geweest. Ik vertel haar kort en bondig wat me gister is overkomen en dat nog alle opties open staan, dus ook kanker-light.
Wannabe die ook net binnen stapt en alleen het laatste gedeelte van het gesprek heeft meegekregen kijkt met grote ogen in onze richting.
Gezamenlijk proberen Meut en ik het haar uit te leggen waarbij de nadruk vooral komt te liggen op de handige manier van afvallen die kanker-light eigenlijk is.
Beter dan Sonja Bakker benadruk ik nog eens en daarna voeg ik er gewaagd aan toe: "Misschien ook iets voor jou om te proberen, kanker-light. Mogelijk dat dat wel helpt!"
Daarna verdwijn ik spoorslags in de garderobe zodat ik niet het slachtoffer word van de mogelijke aanvallen van Wannabe.
Te laat realiseer ik me dat Challe zich daar nog steeds ophoudt. Wat hij daar al die minuten heeft gedaan is mij een raadsel maar ik heb het onuitsprekelijke genoegen om me in die kleine ruimte samen met hem te bevinden.
Tot overmaat van ramp spreekt hij me ook nog aan en toont een soort van geveinsde belangstelling voor mijn wel en wee. In de meest bondige bewoordingen vertel ik ook hem mijn doktersverhaal waarna hij, kennelijk tevreden gesteld, de garderobe verlaat en zich spoedt naar het rookhol. Een vettige lucht blijft echter nog achter zodat Challe wel lichamelijk is verdwenen maar nog niet qua geur.
Snel ontdoe ik me van mijn teveel aan kleding en plof daarna neer op de vrije stoel naast Meut.
Gelukkig is Wannabe weer afgekoeld en vooral druk met andere zaken die belangrijk zijn, hoewel ik ze niet zou kunnen benoemen.
Langzaam loopt de ruimte vol.
Ik zie hoe De Kookjuf zich nestelt aan een ander tafeltje. Niet veel later gevolgd door Juf Sloof en Mijn Juf.
Ik hoor hoe zich aan het belendende tafeltje een gesprek ontspint.
"Ben je jarig, want je bent zo netjes en strak gekleed en opgemaakt?", vraagt Mijn Juf aan De Kookjuf.
Die kijkt heel even langs haar heen in mijn richting en antwoordt dan: "Nee, dat is voor jou man."
Ik zie hoe Mijn Juf verstrakt.
"Hoe bedoel je dat?", vraagt ze, nu iets minder vriendelijk.
"Nou, ik heb straks een bespreking met hem en daarvoor moet ik er goed uitzien!"
Gespannen kijken enkelen toe, zich afvragend hoe dit gesprek zich gaat ontwikkelen, terwijl een aantal insiders geamuseerd het toneelstukje volgen.
"Ik bijt je strot af, kutwijf!", bijt Mijn Juf haar vermeende concurrente toe.
Om me heen hoor ik enkele geschrokken reacties en de zojuist in de deuropening verschenen Stola verstijft helemaal.
Dan barsten de dames aan het tafeltje allemaal in lachen uit en druipt een enkeling, die waarschijnlijk bloed heeft willen zien, teleurgesteld af. Zelfs over de lippen van De Stola komt deze keer geen afkeurend geluid.
Dat is vele uren later wel anders.
Tegen zes uur, aan het einde van de voor mij prettig verlopen bespreking met onder andere de zo netjes en strak geklede en opgemaakte Kookjuf, deelt De Stola nog even fijntjes mee dat ze wel verwacht dat in het vervolg alle aanwezigen voor een dergelijke vergadering de stukken hebben gelezen.
Geamuseerd zie ik hoe Challe, De Blater en De Zalver met hun gewassen oortjes de aftocht blazen.
Voor één keer sta ik achter De Stola en wens ik haar vriendelijk een prettig weekend.